,,,
วันนี้ดูรายการเป็นต่อ...ทั้งน้ำตา
เคยหัวเราะกับรายการนี้
แต่เนื้อเรื่องวันนี้...ทำให้ฉันหัวเราะ...ไม่ออก
ผู้ชายหนึ่งคน...กับสองใจ...กับการไม่กล้า
ไม่กล้าเลือก
,,,
เธอรู้มั๊ย...มันทรมานนะ
กับการรอคอย...ที่ไม่รู้ว่าผลจะเป็นยังไง
เธอบอกให้รอ...ซักวัน
เมื่อไหร่
คำถามที่ฉันถามตัวเอง...ทุกวัน
,,,
,,,
เมื่อวานเธอโทรมา...โทรมาทำไม
โทรมาเพื่อห่วงใย...หรือสงสาร
ฉันถามตัวเอง
.
.
.
แต่วันนี้
เธอไม่โทรมา
ในใจฉัน...มีแต่คำถาม
เขาอยู่กับเธอ...ใช่มั๊ย
,,,
เจ็บ
เวลา...ความรัก...ความรู้สึก
เหมือนเป็นค่าความสัมพันธ์ที่ผกผัน
ไม่มีสมการที่ตายตัว
ไม่มีการคาดคะเนที่แม่นยำ
,,,
เหมือนเมื่อวาน
ความรู้สึกของฉัน...ถูกเติมเต็มด้วยความรักของเธอ
,,,
แต่วันนี้
ความรู้สึกต่างๆ ... หายไป
ฉันรู้...ที่ตรงข้างเธอ...มันไม่ใช่ของฉันตั้งแต่แรก
ฉันรู้...ความรู้สึกและความรักของเธอ...ถ่ายทอดมาที่ฉันมากเท่าไหร่
แต่ฉันก็รู้...มันเป็นไปไม่ได้
,,,
เมื่อวาน...ฉันหัวเราะ...ฉันยิ้ม...ฉันสุข
ฉันสุขจนลืมความจริงบางอย่างไป
ความจริงที่ทำให้ฉันหัวเราะไม่ออก
,,,
และวันนี้
ฉันร้องไห้...อีกแล้ว
ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่
บอกกับหัวใจตัวเอง...อีกครั้ง
ว่าครั้งนี้...จะเป็นครั้งสุดท้าย...ครั้งสุดท้ายจริงๆ
,,,
